| Seminarium Mazowsze/Warszawa: wspólna sprawa? |
|
Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w seminarium pod hasłem „Mazowsze/Warszawa wspólna sprawa?”, które odbędzie się 18 października 2011 roku, w siedzibie Mazowieckiego Centrum Kultury i Sztuki (ul. Elektoralna 12, Sala Elektorska). Seminarium , jest trzecim, końcowym etapem projektu MULTIPOLIS: MAZOWSZE/WARSZAWA. Będzie to rodzaj roboczego spotkania, któremu przewodzić będą następujące pytania: Co oznacza z perspektywy instytucji kultury, organizacji pozarządowych, animatorów i artystów działających w najbliższym sąsiedztwie Warszawy pojęcie metropolii? Czy ten termin ma zastosowanie w definiowaniu naszej tożsamości i w rodzajach działań, jakie podejmujemy? Jakie są plusy, a jakie minusy działania w symbolicznym cieniu Pałacu Kultury? Czy bliskość stolicy pomaga w realizacji własnych pomysłów, blokuje inicjatywy czy może jest dla nas obojętna? Gdzie kończy się centrum, gdzie zaczynają się peryferia? Jak sytuujemy swoją instytucję/siebie na symbolicznej mapie metropolii warszawskiej? Gdzie szukać partnerów, jak wykorzystywać zróżnicowane sąsiedztwo? Jak działać w sytuacji dużej konkurencyjności, jak promować swoje działania? Jak docierać do lokalnego odbiorcy? Czy – i jak - poszukiwać adresatów poza najbliższą okolicą? Będziemy starali się choć częściowo odpowiedzieć na te zagadnienia, wymieniać się dobrymi praktykami i zmierzyć z problemami, jakie najczęściej napotykamy. Udział w seminarium jest bezpłatny, liczba miejsc jest ograniczona. Prosimy o zgłoszenie udziału do 14 października na adres Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. . Zgłoszenie powinno zawierać imię, nazwisko, numer telefonu oraz (opcjonalnie) nazwę instytucji. Program Seminarium Mazowsze/Warszawa: wspólna sprawa? Za nami pierwsza – warsztatowa – część projektu MULTIPOLIS: MAZOWSZE/WARSZAWA. Wzięło w niej udział dwudziestu trzech uczestników i uczestniczek – pracowniczek i pracowników instytucji kultury, animatorów i animatorek, niezależnych aktywistów i aktywistek, artystów i artystek – osób mieszkających i pracujących w różnych miejscowościach i działających w różnych przestrzeniach, które przyniosły ze sobą różnorodne doświadczenia. Właśnie ich doświadczenia (osobiste i zawodowe) były podstawą i punktem odniesienia dla dwóch dwudniowych bloków warsztatów. Zaczynamy teraz drugi etap projektu, który będzie okazją do wykorzystania i przetworzenia narzędzi zdobytych w czasie warsztatów. Wszyscy wracają do swoich domów i miejsc pracy wyposażeni w taki sam pakiet materiałów. Do czego i w jaki sposób zostaną one wykorzystane, zależy od potrzeb, rozpoznań i pomysłów każdego z uczestników. O tym, co wydarzy się w czasie tych mini-projektów będziemy rozmawiać w czasie jesiennego seminarium „Mazowsze/Warszawa: wspólna sprawa?”, które będzie również okazją do zaprezentowania wystawy dokumentującej cały projekt. Co oznacza dla nas pojęcie metropolii? Czy ten termin ma jakieś zastosowanie w definiowaniu naszej tożsamości i w rodzajach działań, jakie podejmujemy? Jakie są plusy, a jakie minusy działania w symbolicznym cieniu Pałacu Kultury? Na te - i na wiele innych pytań - spróbujemy odpowiedzieć w czasie projektu MULTIPOLIS: MAZOWSZE/WARSZAWA , który składać się będzie z trzech etapów. Za nami pierwsza – warsztatowa – część projektu MULTIPOLIS: MAZOWSZE/WARSZAWA. Wzięło w niej udział dwudziestu trzech uczestników i uczestniczek – pracowniczek i pracowników instytucji kultury, animatorów i animatorek, niezależnych aktywistów i aktywistek, artystów i artystek – osób mieszkających i pracujących w różnych miejscowościach i działających w różnych przestrzeniach, które przyniosły ze sobą różnorodne doświadczenia. Właśnie ich doświadczenia (osobiste i zawodowe) były podstawą i punktem odniesienia dla dwóch dwudniowych bloków warsztatów. Warsztaty Laboratorium Edukacji Twórczej Marii Parczewskiej i Janusza Byszewskiego w Centrum Sztuki Współczesnej odwoływały się do istotnych, osobistych kategorii. Skierowane były na odkrywanie własnych mocnych stron oraz na refleksję nad najważniejszymi wartościami i pojęciami. Miały też rozszerzyć spojrzenie uczestników na nowe, niekonwencjonalne sposoby działania w społeczności lokalnej. Uczestnicy wykonali najpierw serię indywidualnych działań, następnie zaś mogli wykorzystać poznane metody do pracy w terenie i do stworzenia własnych artystycznych interwencji w przestrzeni publicznej. Uczestnicy zastanawiali się także nad tym, czym jest dla nich sztuka. Na zakończenie warsztatów otrzymali zestawy materiałów plastycznych i instrukcje płynące z doświadczeń całego dnia pracy, dotyczące mini-projektów, które będą realizować w swoich miejscowościach przy użyciu dostarczonych materiałów. Mini-projekty będą próbą praktycznego zastosowania narzędzi w działaniu lokalnym oraz pretekstem do zbadania oczekiwań mieszkańców względem swoich sąsiedzkich instytucji kultury. W czasie warsztatów Wojtka Kłosowskiego, które odbywały się w Ośrodku Kultury Ochota uczestnicy zastanawiali się nad różnymi modelami działania lokalnych instytucji kultury. Do kogo adresować projekty, na pracy z którymi grupami społecznymi się skupić, jakie mogą być plusy, a jakie minusy każdego z wyborów, czy w kulturze podział na profesjonalistów i amatorów jest jeszcze aktualny – to niektóre z pytań, na które szukali odpowiedzi. Drugi blok warsztatów rozpoczął się od zajęć prowadzonych przez Izabelę Meyzę i Michalinę Laskowską. Uczestnicy wspólnie z trenerkami zastanawiali się nad definicją pojęcia „animator kultury”, przywołując przy tym swoje własne doświadczenia oraz dyskutując o zasadach i wartościach leżących u podstaw prowadzonych przez nich działań, ale także animacji kultury w ogóle. Duża część warsztatów poświęcona była na różnorodną analizę lokalnego potencjału. Uczestnicy podzieleni na grupy przeprowadzali m.in. analizę SWOT dla swoich miejscowości oraz próbowali dokonać wstępnej diagnozy lokalnej na przedstawionych przykładach. Warsztaty obfitowały w dyskusje oraz refleksje nad zagadnieniami związanymi z animacją kultury i partnerstwem. Wieczorem uczestnicy kontynuowali wymianę doświadczeń w nieformalnej atmosferze w ogrodzie Europejskiego Centrum Komunikacji i Kultury w Falenicy, przy grillu i akompaniamencie gwałtownej czerwcowej burzy. Podczas warsztatów Ilony Iłowieckiej-Tańskiej uczestnicy mieli okazję zwiększyć swoją wiedzę na temat narzędzi PR oraz kontaktów z mediami. Zastanawiali się, jak zainteresować dziennikarzy swoimi projektami, w jaki sposób konstruować materiały informacyjne dla prasy i na co zwrócić uwagę podczas udzielania wywiadów. Zaczynamy teraz drugi etap projektu, który będzie okazją do wykorzystania i przetworzenia narzędzi zdobytych w czasie warsztatów. Wszyscy wracają do swoich domów i miejsc pracy wyposażeni w taki sam pakiet materiałów. Do czego i w jaki sposób zostaną one wykorzystane, zależy od potrzeb, rozpoznań i pomysłów każdego z uczestników. O tym, co wydarzy się w czasie tych mini-projektów będziemy rozmawiać w czasie jesiennego seminarium „Mazowsze/Warszawa: wspólna sprawa?”, które będzie również okazją do zaprezentowania wystawy dokumentującej cały projekt. |

